بررسی فقهی، حقوقی نکاح معاطاتی و شیوه ابراز اراده در آن

نوع مقاله: علمی- ترویجی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه امام صادق(ع)

چکیده

یکی از انواع معاطات که از دیرباز مورد بحث و توجه فقها بوده، نکاح معاطاتی است؛اما سؤال این است که آیا می‌توان نکاح معاطاتی را صحیح دانست؟ در خصوص صحت و رد این نوع نکاح از دیدگاه فقهی و حقوقی و نحوه ابراز اراده‌ در فرض صحت آن میان فقها اختلاف نظر بسیار است. بسیاری از فقها، نکاح معاطاتی را صحیح نمی‌دانند و وجود لفظ ایجاب و قبول در نکاح را از شروط صحت عقد می‌دانند. برخی نیزبه تشریفاتی بودن عقد نکاح و نظم اجتماعی اشاره می‌کنند، اما به نظر می‌رسد هیچ‌کدام از این‌ها را نمی‌‌توان ادله مستحکمی برای ایجاد یک شرط جدید در عقد نکاح و ورود لفظ در شرایط نکاح دانست. لفظ یکی از راه‏های ابراز اراده در انعقاد عقد نکاح است؛ لکن ابزارهای دیگری همچون کتابت یا افعالی که دلالت بر قصد کند، نیز می‌تواند منجر به تشکیل عقد گردد. به همین دلیل، باوجودی که لفظ، صراحت در بیان مقصود دارد وافراد برای بیان عقاید خود، بیشتراز لفظ استفاده می‌کنند، این غلبه، ایجاد انحصار نمی‌کند. بنابراین، اگر مبرز صریح دیگری نیز غیر از لفظ یافت شود، دلیلی بر انحصار اعلام اراده از طریق لفظ نیست. افعال مبرز اراده، می‌تواند هر فعلی باشد که در عرف جامعه، نشان‌دهنده قصد بر نکاح است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Jurisprudential, Legal Analysis of Muatati Marriage and How to Express Will Therein

نویسندگان [English]

  • Fatemeh Afshari 1
  • Hamid Asadi 2
1 PhD student in public law at Allameh Tabataba'i University
2 Master's degree in private law, Imam Sadiq University
چکیده [English]

One of the kinds of marriage that has long been the subject of discussion by jurists, is Muatati marriage. The question is that whether the Muatati marriage can be considered legitimate? Regarding the acceptance or rejection of this type of marriage from the perspective of jurisprudence and law and the method of expressing will in the assumption of its being legitimate there is much controversy among jurisprudents as to its authenticity. Many jurisprudents do not consider Muatati marriage to be legitimate and consider the existence of the terms ‘proposal’ and ‘acceptance’ in the marriage contract to be one of the conditions of the validity of the marriage. Some also refer to the marriage and social system as being ceremonial, but it appears as if none of these can be strong reasons for the creation of a new condition in the marriage contract and consider the entry of the term to be the condition of marriage. The term is one of the ways to express the will in the drawing up of the marriage contract, but other expressions such as writing or actions that indicate an intention, can also lead to the formation of the marriage. That is because, despite the existence that the term, has explicitness in the stating of the purpose and individuals in order to express their opinions, use terms more, but this dominance is not a reason for restriction to word. Therefore, if another explicit distinguished actions is found, there is no reason for the exclusivity of announcing their intention through words. Outstanding acts of will can be any act which is a reflection of the intention of marriage according to social norms.

کلیدواژه‌ها [English]

  • marriage contract
  • muatati marriage
  • will
  • norm
  • term/word